Wetenschap

Het effect van vacuümbuisbemonstering op urinesedimentanalyse

Lees online

Beoordeling van een urinesediment is zeer waardevol bij het vaststellen van glomerulonefritis, tubulo-interstitiële ontsteking of ontsteking van de lagere urinewegen bij patiënten. De urinemonsters voor sedimentanalyse worden doorgaans door patiënten verzameld in daarvoor bestemde urinecontainers. Deze zijn echter niet geschikt om via de buizenpost te transporteren naar het laboratorium. Bij transport, opslag of overgieten bestaat de kans dat de laboratoriummedewerkers in contact komen met de urine door bijvoorbeeld lekkage. Verder ontstaat er een risico voor de patiëntidentificatie als de labels minder goed leesbaar worden door gemorste urine. Om deze problemen te voorkomen zijn er commercieel verkrijgbare, gesloten vacuümcollectiesystemen ontworpen. Hoewel vacuümcollectiesystemen vele voordelen hebben boven de traditionele urinecontainers, werd door Langlois et al. geadviseerd om ze niet te gebruiken voor sedimentanalyse.

Literatuur

  1. Langlois MR, Delanghe JR, Steyaert SR, et al. Automated flow cytometry compared with an automated dipstick reader for urinalysis. Clin Chem 1999;45:118-22.
  2. Bruijns RH, Smit JW. Influence of vacuette urine uystem on the evaluation of urine sediment. Dutch Biochemistry Magazine 2003;28:159-60.
  3. Topcuoglu C, Sezer S, Kosem A, et al. Comparison of vacuum and non-vacuum urine tubes for urinary sediment analysis. Scand J Clin Lab Invest 2017;77:592-4.
Wetenschap

Het effect van vacuümbuisbemonstering op urinesedimentanalyse

Beoordeling van een urinesediment is zeer waardevol bij het vaststellen van glomerulonefritis, tubulo-interstitiële ontsteking of ontsteking van de lagere urinewegen bij patiënten. De urinemonsters voor sedimentanalyse worden doorgaans door patiënten verzameld in daarvoor bestemde urinecontainers. Deze zijn echter niet geschikt om via de buizenpost te transporteren naar het laboratorium. Bij transport, opslag of overgieten bestaat de kans dat de laboratoriummedewerkers in contact komen met de urine door bijvoorbeeld lekkage. Verder ontstaat er een risico voor de patiëntidentificatie als de labels minder goed leesbaar worden door gemorste urine. Om deze problemen te voorkomen zijn er commercieel verkrijgbare, gesloten vacuümcollectiesystemen ontworpen. Hoewel vacuümcollectiesystemen vele voordelen hebben boven de traditionele urinecontainers, werd door Langlois et al. geadviseerd om ze niet te gebruiken voor sedimentanalyse.

Literatuur

  1. Langlois MR, Delanghe JR, Steyaert SR, et al. Automated flow cytometry compared with an automated dipstick reader for urinalysis. Clin Chem 1999;45:118-22.
  2. Bruijns RH, Smit JW. Influence of vacuette urine uystem on the evaluation of urine sediment. Dutch Biochemistry Magazine 2003;28:159-60.
  3. Topcuoglu C, Sezer S, Kosem A, et al. Comparison of vacuum and non-vacuum urine tubes for urinary sediment analysis. Scand J Clin Lab Invest 2017;77:592-4.
Over dit artikel
Auteurs
Daniëlle Meijer, Karlijn Gijzen, Liffert Vogt, Guus Sturk, Inez-Anne Haagen, Johan C. Fischer
Over de auteurs

Dr. D. Meijer, aios klinische chemie, afdeling Klinisch Chemie, Laboratorium Algemene Klinische Chemie, Academisch Medisch Centrum, Amsterdam;

Dr. K. Gijzen, klinisch chemicus, Meander Medisch Centrum, Amersfoort;

Dr. L. Vogt, nefroloog, afdeling Interne Geneeskunde, sectie Nefrologie, Academisch Medisch Centrum, Amsterdam;

Prof. dr. G. Sturk, hoogleraar Klinische chemie, afdeling Klinisch Chemie, Laboratorium Algemene Klinische Chemie, Academisch Medisch Centrum, Amsterdam;

Dr. I.A. Haagen, laboratoriumspecialist klinische chemie en medisch immunoloog, OLVG Oost, Amsterdam;

Dr. J.C. Fischer, laboratoriumspecialist klinische chemie, afdeling Klinisch Chemie, Laboratorium Algemene Klinische Chemie, Academisch Medisch Centrum, Amsterdam

Correspondentieadres: d.meijer@amc.uva.nl

E-pubdatum
28 september 2018
ISSN online
2589-6296


Over dit artikel
Auteurs
Daniëlle Meijer, Karlijn Gijzen, Liffert Vogt, Guus Sturk, Inez-Anne Haagen, Johan C. Fischer
Over de auteurs

Dr. D. Meijer, aios klinische chemie, afdeling Klinisch Chemie, Laboratorium Algemene Klinische Chemie, Academisch Medisch Centrum, Amsterdam;

Dr. K. Gijzen, klinisch chemicus, Meander Medisch Centrum, Amersfoort;

Dr. L. Vogt, nefroloog, afdeling Interne Geneeskunde, sectie Nefrologie, Academisch Medisch Centrum, Amsterdam;

Prof. dr. G. Sturk, hoogleraar Klinische chemie, afdeling Klinisch Chemie, Laboratorium Algemene Klinische Chemie, Academisch Medisch Centrum, Amsterdam;

Dr. I.A. Haagen, laboratoriumspecialist klinische chemie en medisch immunoloog, OLVG Oost, Amsterdam;

Dr. J.C. Fischer, laboratoriumspecialist klinische chemie, afdeling Klinisch Chemie, Laboratorium Algemene Klinische Chemie, Academisch Medisch Centrum, Amsterdam

Correspondentieadres: d.meijer@amc.uva.nl

E-pubdatum
28 september 2018
ISSN online
2589-6296